آهی از نهایت شب

از دوست به یادگار دردی دارم**

2012-02-16T16:56:00.001+03:30

ای دل تو در این واقعه دمسازی کن
وی جان تو به موافقت سراندازی کن

ای صبر تو پای غم نداری بگریز
ای عقل تو کودکی برو بازی کن

مولانا - دیوان شمس/قسمت دوازدهم

*شعر را به صورت کامل از این‌جا بخوانید.

** عنوان یک مصرع از همین شعر بی‌نظیر است.

فروغ جاودانه و زنده است

2012-02-14T09:05:00.001+03:30

من از نهایت شب حرف میزنم
من از نهایت تاریکی
و از نهایت شب حرف میزنم
اگر به خانه من آمدی برای من ای مهربان چراغ بیار
و یک دریچه* که از آن
به ازدحام کوچه ی خوشبخت بنگرم

* باید این دریچه‌ی بازِ رو به آفتاب را پیدا کرد
نه فقط نام فروغ را زمزمه کنیم و کلام‌اش را کشف نکنیم.

Joie de Vivre

2012-02-13T00:44:00.000+03:30

و اینک کمی Solitude و Silence برای Concentration

2012-02-13T00:16:00.001+03:30

شمارش معکوس برای یک سفر دور و دراز

2012-02-12T00:44:00.001+03:30

- چرا کم خوابی؟

+ تا یک ابدیت وقت برای خواب هست

2012-02-12T00:40:00.000+03:30

دارم به سال‌ها قبل فکر می‌کنم مثلاً ده سال پیش که چقدر دنیا و آدم‌هاش را روشن و آسان می‌دیدم. فکر می‌کردم از دریچه‌ی دید خودم دیگران هم باید همان منظره را ببینند که من می‌بینم ولی حالا این روزها و این ماه ها و سال ها که گذرشان سرعت بیشتری به خود گرفته من را هم شاید به نوعی مورد تأثیر قرار داده. خوب و بدش را نمی‌دانم. ولی حس خاصی دارم حسی نو انگار سال ها پیش فکر می‌کردم باید چیزی خاصی باشد در این میانه‌ی سال‌ها که وقتی به آن رسیدم مطمئن باشم از همه‌ی آن اندیشه ها و تصوراتم نسبت به خود و پیرامون ام ولی می بینم همه چیز جور دیگری هست.تو بزرگ می‌شوی و بسیار تغییر می‌کنی آرمان هایت هدف هایت حس هایت. یعنی ده سال بعد هم به گونه‌ای دیگر خواهم بود. حس عجیبی در من جریان پیدا کرده و هیچ نامی برایش پیدا نمی‌توانم بکنم هیچ تعریفی برایش ندارم. انگار جسمم جایی هست و ذهن هوشیارم جایی دیگر. هستم و نیستم. انگار دنیا به یک سمت می‌رود و من به سمتی دیگر. در میان آدم ها زندگی می‌کنم می‌خندم شاد می‌شوم غم‌گین می‌شوم خسته ‌می‌شوم و مثل همه‌ی زندگی های روتین دیگر دچار افت و خیز و چالش‌های مقطعی و مختلف می‌شوم ولی سر آخر انگار آن حس خاص است که من را در بر می‌گیرد و به ناکجا آبادی می‌برد. شاید از یک نقطه‌ی عطف در زنگی ام عبور کرده باشم شاید یک حادثه در اعماق من رخ داده و من فقط پس لرزه هایش را لمس می‌کنم. وقتی خندان و گریان شدم که تازه صدای حادثه خوابید بود و من به این حقیقت عریان رسیدم که چیزی جایی در زمانی رخ داده. آری سال ها پیش منتظر این نقطه‌ی رهایی و جهش بودم و حالا دارم اولین تجربه های ناخودآگاه را از این دگرگونی لمس می‌کنم. درک‌هایی که تکه و پاره و گاهاً بی مفهوم اند ولی می‌دانم سر انجام به شکلی قابل درک خواهند رسید. دوست ندارم درگیر شدن در کار و چیزهای جانبی دیگر زندگی طعم لمس این فهم را در من از بین ببرد. نباید دچار تکرار بشوم چون که تکرار خود مرگ تدریجی است.

2012-02-12T00:08:00.000+03:30

انگار همین اول سال بود، یادت هست! حالا داره آخر سال می‌شه.

2012-02-11T18:22:00.001+03:30

چه‌طور می‌شود اصالت این هوش‌یاری را اثبات و درک نمود!

2012-02-11T18:11:00.001+03:30

اگر ما کنترلی بر دنیای خیال و آن‌چه که دنیای واقعی* می‌نامیم اش نداشته باشیم، پس داریم چه غلطی می‌کنیم در این وضعیت.

*چه طور می‌شود گفت چه چیز واقعی هست یا خیر.

2012-02-10T20:29:00.001+03:30

تنها حقیقت روشن و مطلق زندگی مرگ است. تنها جایی که عدم قطعیت به آن راهی ندارد. ما مرده‌ایم و در بطن مرگ تنها حقیقت روشن و مطلق زندگی است. ما در آن واحد مرده‌ و زنده‌ایم. هست و نیست ما دو روی یک سکه هست. فکر احمقانه‌ای ایست که عده‌ای مرگ را دور می‌بینند. ما مُرده‌ایم ولی هنوز درکش نکرده‌ایم چون در ظرف حیات غوطه وریم. دوست دارم وقتی که تمام شد برای همیشه تمام شده باشد ولی می‌دانم که به این سادگی ها هم نخواهد بود. دنیا و کلیه مسائل مربوط اش دیر یا زود برای آدم رنگ می بازند و سوال اصلی مطرح می‌شود. من( یک واحد انسانی) برایم مهم نیست بعد از مرگ باشم با نباشم یا چه‌گونه خواهد بود. بلکه در این بازه برایم مهم هست چه‌گونه شکلش خواهم داد. نه این که من را بخواهند شکل بدهند. من وجودی دارم که ماهیتش را خودم خواهم ساخت. حالا اگر در ظرف مرگ یک واحد وجودی دیگر بودم در همان ظرف ماهیتم را می سازم حتی اگر یک قاصدک باشم. اگر هم که نبودم که مسئله خود به خود به اتمام می‌رسد.

2012-02-10T19:54:00.001+03:30

خیلی چیزها عوض شده، خیلی چیز ها

کمی از سینماتک

2012-02-10T14:35:00.001+03:30

به‌نظرم کسی که عاشق سینماست باید کل فیلم‌های این لیست را ببیند، به‌خصوص فیلم‌هایی که مربوط می‌شوند به دوره موج نو سینمای فرانسه. خیلی لذت بخش هست برایم وقتی پازل های متعدد جمع شده از مفاهیم گوشه کنار ادبیات، فلسفه و هنرِ به کار رفته در ساخت بعضی از این فیلم ها را کنار هم چید و به یک نمای باز و درک متعالی‌تر رسید.

2012-02-10T13:28:00.003+03:30

زندگی به من یاد داد که به اندازه ظرفیت و فهم و شعور آدم ها براشون احترام قائل بشوم نه بیشتر نه کمتر. و رفتاری متناسب با رفتار خودشان داشته باشم اینکه اگر کسی خودش را مسئول نمی دانه خودم را نسبت به اون آدم مسئول ندانم. اگر کسی وقت شناس نیست برای اشان وقت شناس نباشم در زندگی. اگر کسی خودش را محترم نمی دانه من هم محترم ندانم اشان مثلا وقتی با کسی تماس می گیرم وقتی جواب دریافت نکنم دیگر تماسی نمی گیرم و یا وقتی دیر جواب لازم را بگیرم همان قدر هم دیر پاسخ‌گو باشم. وقتی چیزی می‌گویم ندید گرفته بشود من هم ندید بگیرم خیلی چیزها را. وقتی قول ها را لگد مال شده می بینم من هم دلیلی ندارد بر سر قول هایم پافشاری کنم. به طور مثال در یک کار گروهی وقتی من کارم را آماده می کنم دلیلی ندارد چون کارم را زود آماده کرده ام عقب ماندگی بقیه را هم بر دوش بکشم. شاید زمان بسیاری این‌گونه نبودم و بسیار چشم پوشی می کردم ولی زندگی به من یاد داد که قانون چشم در برابر چشم بسیار جواب می‌دهد. دیگر تحمل کم کاری بقیه را ندارم. تحمل شطرنج بازی بقیه را. هر چند همیشه گفته‌ام شطرنج باز خوبی هستم. زندگی ام سرعت زیادی به خودش گرفته و وقت بسیار برایم پر اهمیت شده به همین جهت است که دیگر نمی توانم سرش قمار کنم و برای دیگران از زندگی و تایم ام بیهوده بزنم.

2012-02-10T13:16:00.001+03:30

من نوعی وقتی به سمت تکامل شخصیتی و فکری می‌روم که به این درک درونی رسیده باشم که کامل نیستم و انتظارات بالا از خودم نداشته باشم از جهت دیگری باید از خودم انتظارات بالایی نسبت به آن بخش از استعداد ها و ذهن رشد یافته خودم داشته باشم. این کشش باید در من نوعی باشه که با ضعف ها و شکست های خودم روبرو بشوم و اشتباهات خودم را بپذیرم. بزرگترین مشکل ما ایرانی ها شاید همین باشه که بخش تاریک خودمون رو اغلب کتمان می‌کنیم و اگر کسی اون ضعف ها رو به ما نشان بده زود ترش می‌کنیم خیلی از رفتار ها و واکنش های ما شاید از همین مسئله بیرون بیاد. این ارتباط تکاملی بین ماها یا اصلاً وجود نداره یا اغلب نصف و نیمه هست یا خیلی وقت ها بخاطر نوع فرهنگ کثافت ای که در جامعه رخنه کرده می ترسیم از بیان و اشتراک اشون. اینکه بر علیه ما روزی استفاده بشه نه اینکه مولفه ای در جهت رشدمان باشه. به طور مثال ما علم رو از هم قایم می کنیم نقاط ضعف همدیگر را پتک می کنیم و بر سر همدیگر می کوبیم ولی هیچ وقت نشده که دست کمک به هم بدهیم. همیشه باید جایی برای مچ گیری و نابودکردن همدیگر باقی بگذاریم. ما از اینکه رو باشیم با هم بسیار می ترسیم و همین ترس ها هست که خیلی چیزها را ندید بگیریم. البته این دید من به درد این جامعه‌ی مریض شاید نخورد. باید با اشخاص خاص این روند تکاملی را در پیش گرفت. اشخاصی که بدانند برای هم هستند نه ضد هم. با هر کسی نمی شود مثل خود درون بود. بعضی آدم ها می توانند این خود درون را از بیرون به آدم بهتر نشان بدهند. من عاشق آدم هایی هستم که وقتی با آن ها هم کلام می شوم ترسی از قضاوت شدن و جبهه گرفتن اشان نداشته باشم. این که من نوعی را با همه خوبی ها و بدی ها و ضعف هایم پذیرفته باشند. اینکه وقتی یک چیز را با آنها در میان می گذاری سوال هایی با چرا و چگونه و چه وقت از تو نمی پرسند بلکه به فکر هم فکری در زمان حال اند و ساخت آینده نه بازرسی و کشف جزئیات. باید قدر این وجود ها را دانست وقتی که خودت را در درون اشان و آن ها تو را در درون خودشان حس و لمس می کنند.

گاهی باید

2012-02-10T12:41:00.001+03:30

چه اشکالی دارد بعضی وقت ها هم بگذارید آدم‌ها پیش خودشان فکر کنند برنده‌ شده‌اند در برابر شما. اصلاً درست یا غلط حق را به آن ها بدهید. بگذارید حس خودخواهی اشان تا جایی که ممکن است ارضاء بشود.حماقت ها و دروغ هایشان را به رویشان نیاورید. بگذارید بروند پی‌کارشان و گورشان را برای همیشه گم کنند. چیزی از ارتفاع و عمق شما کم نخواهد شد.گاهی بازی نکرده بازی را وا بگذارید. باید گذاشت در ارتفاع پست خودشان خوش و مشغول باشند. آن قدربه اوج بروید که لجن پراکنی هایشان به شما نرسد. وقتی هدفی را برای خودتان ترسیم کرده‌اید با قدرت به سمت‌اش بروید و نگران چاله‌ها و اتفاق های کوچک جلوی مسیرتان نباشید.

برای ثبت - 25 بهمن

2012-02-10T10:39:00.001+03:30

در کشوری زندگی می‌کنم که قابل دسترس ترین سایت دنیا google.com غیر قابل دسترس است. راست گفته بود آن عزیز که جهت و اندازه‌ی بردار دموکراسی و آزادی در دنیای امروز با میزان گردش اطلاعات، آزادی مطبوعات و تلویزیون و اینترنت نسبت مستقیم دارد این‌قدر آزادی این‌جا نزدیک به مطلق است که همه امان در شگفتیم.همه از وضع تلویزیون( بنگاه عظیم دروغ و شایعه پراکنی) از وضع مطبوعات و نشر زیر تیغ شدید سانسور و تحریم و فشار و از این اینترنت فشل و قطره چکان با خبریم. چه مانده است برای ما در این موقعیت، خوش بین باشیم به آینده و لبخند ژوکوند بزنیم که در عصری که همه به فکر پیشرفت هستند ما در این‌ خراب شده تازه باید به فکر رفع ساده ترین نیازمندی های انسانی امان باشیم. حقیقت اش این است که من فرق چندانی با آن که در اوین و سلول انفرادی است با مایی که آزاد هستیم نمی بینم. این آزادی در این حالت چه قیافه‌ی زشت و حالت مسخره ای دارد. آری همه امان در یک پادگان بزرگ هستیم، در یک وضع اسف‌بار و سر درگم. خوراک فکری مردم شده است یک مشت چرندیات و دروغ. همه چیز به شدت تهوع آور شده. همه امان در حال خفه شدن هستیم ولی به روی خودمان هم نمی آوریم. برای ثبت در تاریخ می نویسم که روزی شاید کسی این نوشته را خواند که ما در اردوگاهی زندانی هستیم به وسعت یک ایران. به این باور رسیده‌ام که وضع این ویران(ایران سابق) به این راحتی ها هرگز به سامان نخواهد رسید فعلاً که در حال سوختن زمان پر ارزش و تکرار تجربیات تلخ تاریخی و پر هزینه هستیم. شاید نسل های بعدی شاید ...

موسیقی زندگی است

2012-02-07T20:12:00.001+03:30

هر چندکه موسیقی یونانی را دیر کشف کردم ولی حالا لذت مداوم روزانه‌ها و شبانه‌هایم شده... معجزه‌‌‌ی موسیقی ترکیبی‌اشان با استفاده از سازهای باستانی و مدرن شما را به راحتی افسون می‌کند.

2012-02-05T18:53:00.001+03:30

یک ذهن زیبا و رها ؛ همیشه زیبا و زیبایی می‌بیند.

2012-02-05T18:39:00.001+03:30

نفهمی کی شب شده کی صبح شده

نفس‌گیر

2012-02-03T21:27:00.000+03:30

عزیز دل و جان شدن آدم‌ها چیز ساده‌ای نیست لااقل برای من هرگز نبوده و نیست و وقتی هم شد برای همیشه شده است، آدم که دیگر نباید با خودش تعارف داشته باشد. گله‌ای و حرفی هم باقی نمی‌ماند برای خود آدم. سخت و آسان اش می گذرد سال ها پیش با مادری صحبت می‌کردم. نمی‌دانم سر چه موضوعی ولی بخشی از حرف‌هایش هنوز در ذهنم برجسته باقی مانده است اینکه ما آدم‌ها عادت می‌کنیم به نبودن هایمان و شاید فراموش. هرچیزی کم کم به سمت محو شدن و فراموشی می‌رود و عادی شدن.شاید همین خاصیت است که باعث می شود ما مرگ عزیزان امان را نه فراموش که بلکه تحمل کنیم. می‌گذریم و می‌گذرانیم. نمی‌دانم و درک نمی‌کنم این قدر باید برای کسی سخت و سنگین باشد که به خودشان در نبود عزیزترین اشان آسیب می‌زنند. می دانم عمق حس های آدمی قابل چرتکه انداختن نیست و با منطق فهم کردن اشان کار بی نتیجه ای است. همه‌ی آدم ها هم مثل هم نیستند. ولی فکر می‌کنم این با نوع ساختار روحی و شخصیتی و فکر هر انسانی رابطه ای مستقیم دارد. گاهی باید فراموش کرد و فراموش بشویم. گاهی باید برویم به سمت زندگی گاهی لازم نیست برای نشان دادن عشق امان خودمان را به نابودی بکشیم. شاید دارم پرت می‌گویم ولی یک چیز را مطمئن‌ام کسی که عاشق آدم باشد حرف و خواسته‌ی او را ندید نمی‌گیرد. بعضی جا ها هست که عیار حرف ها معلوم می‌شود و متاسفانه این یکی از آن شیب های تند و نفس گیر زندگی است که خوب درون آدم ها و عیارشان را نشان می‌دهد. زندگی و دنیا و آدم هایش منتظر ما نمی‌شوند که بایستیم و کمی نفس تازه کنیم. نتوانی سرپا بایستی مشت بعدی را محکم‌تر بر صورتت فرود می‌آورد.

بار کلمات

2012-02-03T19:39:00.003+03:30

به همین کشکی‌ها نیست

خط خطی کردن زندگی

2012-02-03T17:38:00.000+03:30

یک دفترچه‌‌ی نوت خط دار زرد رنگ با یک مداد مشکی، همین چیز ساده هم روز من را می‌سازد و به وجد می‌آورد.

2012-02-03T17:06:00.002+03:30

به‌نظرم فقط آدم‌هایی که اندیشه‌ی سالم‌ای دارند می‌توانند به حیوانات محبت و ازشان نگهداری کنند. شاید یکی از جالب ترین( و البته نه کامل‌ترین!) روش های شناخت افراد این هست که ببینید چه‌گونه با حیوانات برخورد می‌کنند. به این فکر می‌کنم که چه رابطه‌ای بین آدم و حیوان پدید می‌آید که انسان به آرامش بیشتری می‌رسد، شاید در یک دیدگاه بازتر بشود گفت وقتی انسان با محیط اطراف( حتی اشیاء بی‌جان و کل کائنات) بتواند ارتباط تنگاتنگ برقرار کند چه نیروی عظیم‌ای را به سمت خود می‌تواند بکشاند. نیرویی که در تک تک ذرات این عالم در گردش است. و ما به سادگی از کنارشان می‌گذریم. همواره جزئی از طبیعت جاری بودن یکی از آرزوهای من بوده است.

2012-02-03T16:45:00.001+03:30

کاش یاد بگیریم به شخصیت و شعور آدم‌ها و خواسته‌هاشون(تصمیمات‌اشان) احترام بگذاریم بدون هیچ حرف اضافه و سفسطه‌ای ، وقتی شما را نمی‌خواهند به هیچ بهانه‌ای مزاحمت برای‌اشان ایجاد نکنید. جامعه‌ای سالم و مدرن است که آدم‌هایش این موضوع را فهمیده باشند هر کسی حق فکر و جسم و حس‌ها و انتخاب‌هایش مربوط به خودش است. خیلی ها می‌توانند شما را دوست داشته باشند یا نداشته باشند و هزار و یک نوع فکر هم در مورد شما بکنند ولی این دلیل نمی‌شود هیچ مسئولیت ای برای شما و حقی برای آنها ایجاد کند.

نجواگر

2012-01-30T23:58:00.001+03:30

نرسیده به گردنه‌ی گدوک یک جایی بعد از فیروزکوه یک درختی تنها و سرپاست. خیلی وقت ها بهش فکر می‌کنم به‌خصوص وقت‌هایی که برف سنگین میاد و شاخه‌هاش سنگین می‌شوند و درخت بسیار سردش می‌شود و تنها... شبی آرام در گوشم نجوا کرد که دیگر تنها نیستم. آن عقاب بالای کوه، آن ستاره در دل سیاهی شب، آن کلاغ غمگین پارک جمشیدیه، آن کودک سمج گل فروش، آن دست نوشته های گم شده برای همیشه‎، آن صدف شکسته‌ی ساحل دریا و ... در گوشم شبی نجوا کردند.

2012-01-30T23:45:00.001+03:30

تن خسته خواب نمی‌خواهد، آرامِ جان می‌خواهد.

2012-01-30T23:43:00.001+03:30

سبک و رها مثل ابرهای بهاری‌ام، آن‌قدر که می‌توانم بی‌اختیار و بی‌دلیل برسرزمین وجودم ببارم.

2012-01-30T23:32:00.001+03:30

اگر یک ثانیه به پایان عمرمان باقی مانده بود، همان را با من باش، تا ابدیتی مرا کافی است.

امروز هم فردایی بود که گذشت

2012-01-27T17:33:00.001+03:30

فردا باز هم چه بخواهی و چه نخواهی می آید بعد از آن هم فردا و فرداهای دیگر و باز هم بعد از همه‌ی آن ها، هزاران و هزاران فردای دیگر، خیلی از این فرداها طعم های متفاوتی خواهند داشت، خوب بد تلخ شیرین سخت و آسان و بعد از آن باز فردایی دیگر و دیگر... با ماست که چه‌گونه باشیم و چه‌طور شکل‌اشان بدهیم.

غروب یک جمعه‌ی زمستانی

2012-01-26T23:36:00.001+03:30

یک عالمه کار دارم که باید در یک زمان محدود به همه‌اشان برسم. برای همین وقت اضافی برای هدر دادن یا تکرار یک اشتباه برای بار دوم را ندارم.

2012-01-24T13:54:00.001+03:30

دلهره‌ای نداشته باش پرنده‌ی کوچک زخمی من، این‌جا جایت امن است. مگر تو صدای آب شدن برف ها را نمی‌شنوی، صدای جوشش زندگی، صدای پای آفتاب. هنوز هم می‌شود به شوق بهاران، زمستان را سر کرد.

2012-01-24T13:45:00.001+03:30

باد ما را به کجا خواهد بُرد؟

2012-01-21T09:17:00.000+03:30

...و این‌گونه بود که شهر من سفید پوش شد.

روز شمار

2012-01-20T18:49:00.001+03:30

از الان در انتظار پاییز سال بعدام ؛ هر چند من زمستان را هم خیلی دوست می‌دارم.

2012-01-20T15:58:00.001+03:30

حوصله‌ی آدم‌ها رو ندارم به هزار یک دلیل درست و غلط، به هزار و یک بی دلیلی.

از طعم های خوش زندگی

2012-01-20T00:04:00.001+03:30

صبح تعطیل یک روز زمستانی، به صرف یک چای خوش عطر به همراه نان داغ و مربای بهار نارنج و خامه‌

کم‌تر حرف بزنید مطمئناً نخواهید مُرد

2012-01-19T23:30:00.001+03:30

بدترین شکنجه وقت هایی هست که آدم بخواهد خسته و بی‌حوصله بودنش را برای اطرافیانش توضیح بدهد. همین است که آدم مدام دچار تهوع می‌شود. کلاً از آدم‌هایی که زیاد از حد سوال می‌کنند دل خوشی ندارم. علاقه عجیب آدم ها به سر در آوردن از همه چیز و مدام حرف زدن از چرندیات روزمرگی را درک نمی کنم.

2012-01-19T15:58:00.001+03:30

دختری دستگیر و زندانی شد و دختر دیگری عریان؛ می‌پندارم چنین ملتی که برایشان آزادی بسیار مهم است ولی آزادی در چه زمینه و چه فرم و چه معنایی؟! آیا آزادی و اسارت انسان های آزاده (آزادی اندیشه و بیان) اهمیتی کمتر از آزادی جنسی دارد. کمی هم حق می‌دهم ملتی که دهه هاست همه‌ی نیازهای طبیعی‌اشان سرکوب شده و حتی خودشان هم باورشان شده که سکس و تن عریان چیز عجیب و ماورایی(چیزی جدا از زندگی طبیعی) هست باید هم در چنین آشفته بازاری تن عریان یک دختر مهم تر از تن در اسارت دختری دیگر باشد. باید اعتراف کنیم که ملت بدبخت و بیچاره و شرم آوری هستیم.

2012-01-19T15:43:00.001+03:30

دریک لحظه هم می‌توان برای یک عمر زندگی کرد و برای همیشه پر شد.

2012-01-19T15:35:00.000+03:30

خوب می‌دانی که فقط به روز تولد و مرگ‌ات تو را یاد نمی‌کنم، تو برای من همیشه زنده‌ای همیشه هستی. همه‌ی شب‌ها و روزهای سال را با تو زندگی کرده‌ام و می‌کنم. یعنی زمستان امسال برف می‌بارد، همیشه برف را دوست داشتی...

2012-01-19T15:16:00.001+03:30

آدم‌ها هم خودشان هم خاطرات‌اشان سیال‌اند، می‌آیند و می‌روند، می‌روند و می‌آیند.

باینری بیاندیشیم

2012-01-18T19:30:00.001+03:30

امروز در خبرها خواندم که محققان IBM توانسته اند که یک بیت را در اسکیل 12 اتم شبیه سازی کنند، این یعنی یک انقلاب باورنکردنی در عرصه نانو تکنولوژی و کامپیوتر، امروز ساعت ها از این خبر ذوق زده بودم، برای درک بهتر این موضوع باید این‌طور گفت که در حال حاضر تراشه های حافظه در کامپیوتر های امروزی برای نگهداری هر بیت صفر و یا یک از یک میلیون اتم استفاده می‌کنند. این یک امید جدید برای گریز از محدودیت های حال حاضر در مجتمع سازی و ذخیره سازی و ادامه دادن روند پیش بینی قانون مور است. رسیدن به ظرفیت های بسیار بالا در ذخیره سازی اطلاعات در طی سال های آینده جزو دست آورد های این تکنولوژی است. اینتل هم با طراحی پردازنده های سه بعدی که اصل تکنولوژی اش را مدیون دست آورد های لابراتوارهای تحقیقاتی IBM است افق ای جدید و پر هیجان را در پیش روی بشر هزاره سوم به نمایش می‌گذارد. بشر به لایه های زیر اتمی دست یافته و حالا قادر است هر آنچه را که می خواهد شبیه سازی کند. این توان هم ترسناک است هم بسیار می تواند امید بخش باشد. بشر کارنامه خوبی در دست بردن به دل قوانین کهنه‌ی طبیعت را نداشته است. در میان همین خبر ها این روزها از این طرف و آن طرف دنیا خبرهایی مبنی بر کنترل مغز جمعی بشریت دنیای امروز (اینترنت) که بزرگترین اختراع قرن بیستم بوده است شنیده می شود، در این سر دنیا خرافه پرستان درازگوش هزاره های پیشین بر این باورند که بهتر است صورت مسئله کلاً پاک بشود تا همه به خدایی خیالی در دل آسمان ها و حوریان لخت بهشتی برسند تا مبادا بروند چهارتا سایت ببینند و چشم و گوششان باز بشود و ندای هل من ناصر اینترنت ملی(اینترنت حلال!) سر می دهند! و در ینگه‌ی دنیا هم به گونه ای دیگر می خواهند کنترل و محدودیت بگذارند بر آزادی روح اینترنت تا جایی که صدای مردم و غول های اینترنتی دنیا هم در می آید و برای مبارزه با قانون های SOPA و PIPA متحد و یک کلام می‌شوند. البته آن سر دنیا حداقل فرق دموکراسی نیم بند در دل مرکز کاپیتالیسم با این مردم سالاری دینی و آزادی نزدیک به مطلق ای که این قدر اینها مدعی اش هستند در این مواقع معلوم می شود که آن جا مردم با خبر می شوند و می توانند اعتراض کنند به قانون هایی که ممکن است بگذارند بر محدود کردن آزادی هایشان ولی در این جا از بیخ شما را محکوم می کنند و مجبور می کنند و حق اعتراض هم به قانون های نانوشته اشان نمی دهند به همین دلیل است هر از چندی لنگرهای کشتی ها در خلیج فارس عاشق کابل های اینترنتی ایران فقط می شوند و یا شاید هم مردک چاقی که می خواست تنگه هرمز را ببندد روی سیم اینترنت جفت پا می پرد و صفحه گوگل هم حتی باز نمی‌شود.

سوار بر جریان آرامِ زندگی

2012-01-17T01:41:00.000+03:30

به کنار جاده‌ای در میانه‌ی راه نشسته‌ام. پاهای بی‌حس و خسته‌ام را در آب زلال و سرد چشمه ساری تکان می‌دهم. خیره‌ام به رقص تلألو آفتاب بر آب. صدای پرنده‌ای خوش‌ آواز پنهان در شاخ و برگ درختی پیر در همین نزدیکی‌ها. نوازش دوست داشتنی نسیم و آفتاب زمستانی بر صورتم. خوابم برده است. صدای پای زنی زمستانی بر روی برف ها... نزدیک و نزدیک‌تر می‌شود، گرمایی به آرامی می‌نشیند بر کرانه‌ی چشمانم. نجوایی که می‌گوید هنوز راه بسیاری در پیش است و زمان اندک، بیدار شو پرنده‌ی کوچک من.

2011-12-08T00:15:00.001+03:30

مهم جواب نیست مهم طرح سوال است؛ به هر حال ما به جواب قطعی نخواهیم رسید.

2011-12-07T21:24:00.001+03:30

چه از ما می‌ماند؟

2011-12-07T20:17:00.001+03:30

دشتی سرد و برف زده در دامنه‌ی یک کوه‌ ،یک چشمه‌ی جاری و صدای پای خدا که نزدیک و نزدیک‌تر می‌شد. آمد کنارم دراز کشید و هر دو با صدای قلب زمین به خواب رفتیم.

2011-12-07T20:11:00.001+03:30

صدایی از آن‌سوی هستی

2011-12-07T19:31:00.001+03:30

قاصدکی اسیر دست بی‌رحم باد

2011-12-07T19:23:00.001+03:30

یک ایوان چوبی با کلی گل‌دان های اطلسی و باغی بزرگ پر از برگ‌های پاییزی

2011-12-07T19:19:00.001+03:30

اصلاً فکر نمی‌کردم با میرصادقی به صورت غیر مستقیم برخورد کنم.

صدای فروغ جاودانه -1

2011-12-07T13:43:00.001+03:30

تنها صداست که ‌می‌ماند

2011-12-07T11:32:00.001+03:30

به محض اینکه از ایران رفتم اولین کاری که می‌کنم یه هاسکی کوچولوی اخمالو رو می‌گیرم بزرگ می‌کنم.

سیاست بنویسید دروغ بخوانید

2011-12-07T04:03:00.001+03:30

مفهوم سیاست و سیاست داشتن در ایران یعنی کلاه مردم را به‌گونه‌ای برداشتن، چه خواه حکومت کلاه‌ مردم را بردارد، چه مردم کلاه مردم را.

2011-12-07T01:49:00.001+03:30

اصلاً تو یه دنیای دیگه سیر می‌کنند

2011-12-06T22:53:00.001+03:30

گاهی آدم پایش لیز می‌خورد و در یک آدم سقوط می‌کند.

2011-12-06T22:35:00.001+03:30

از نظر من هنرمندی که دید اروتیک نداشته باشه باید بره یه تجدید نظر اساسی کنه نسبت به افکار وهنرش البته این حرف لزوماً معناش این نیست که اگر هنرمند کارهای اروتیک در آثارش دیده نمی شه دید اروتیک نداره هرکسی برای خودش یک سری چارچوب هایی می توانه داشته باشه بر اساس مسائل درونی یا بیرونی یا ترکیبی از این دو، یکی از زیباترین و کامل ترین چیزهایی که طبیعت سرانجام پس از میلیاردها سال بهش رسیده حجم هارمونیک بدن انسان هست.

2011-12-06T21:07:00.001+03:30

شاید یکی از سوال های مهم زندگی این باشه: سالاد شیرازی یا سالاد یونانی ؟

2011-12-06T15:58:00.001+03:30

چکاوک شوق پروازت را از دست نده.

2011-12-06T13:09:00.001+03:30

می‌نی‌مال نویسی هم خوبه، دوستش دارم.

من همین‌جا ریشه دارم

2011-12-06T12:59:00.001+03:30

هر موقع که خواستی بری برو...

2011-12-06T12:53:00.001+03:30

عاشق طهران و آدم‌های قدیمی‌ام.

یه جور مستی

2011-12-06T12:41:00.001+03:30

لازم به تحلیل و تفکر نیست، شعر خوب حال شما رو خوب می‌کنه حتی اگر غمگین‌تان کنه و تلخ باشه.

2011-12-06T12:33:00.001+03:30

ماه اون بالا بود

2011-12-06T12:32:00.001+03:30

زمستان 1345 بود، دلم از همون روزها یخ زد.

2011-12-06T12:31:00.001+03:30

گفت سخت و دوری

2011-12-06T12:28:00.001+03:30

گپ نزنیم، گپ نه... فقط دری وری

2011-12-06T12:21:00.001+03:30

یک حس خوب مثل خط خطی کردن کاغذ

2011-12-06T12:20:00.001+03:30

ظهر روزهای تعطیل یا جمعه با صدای سوت فریدون فروغی

2011-12-06T12:14:00.001+03:30

هیچ کسی کامل و مکمل تام نیست.

2011-12-06T12:10:00.001+03:30

زمستان هم داره می‌رسه.

2011-12-06T12:08:00.001+03:30

وقت زیادی نمونده

2011-12-06T12:04:00.001+03:30

از خودم می‌پرسم تا همین‌جا کافیه؟

از بهترین حس ها

2011-12-05T14:22:00.001+03:30

پای لخت یک زن را شیو کردن مثل سکانسی در فیلم The Man Who Wasn't There

نتیجه گیری اش با خود شما!

2011-12-05T12:25:00.001+03:30

شاید اگر قوم مایا ها ایران را فتح می‌کردند و ما مغلوب فرهنگ آنها می‌شدیم در پس گذر سده ها، شاید تاریخ مرگ یا کشته شدن یونکا گوبلا گوبلا را هم به سر و کله خودمان می‌زدیم، فرقی هم نمی‌کرد یونکا گوبلا گوبلا که بود به هر حال برای ما مقدس می‌بود.این مثال را برای هر فرهنگی که مورد هجوم و غارت یک قوم دیگر واقع شده را می توانید استفاده کنید. جای گزین کردن ارزش ها و مراسم و جشن ها و غیره از ساده ترین این تغییرات بر رویکرد اجتماعی آن مردمان است، به خوب و بدش هم کار نداشته باشیم به هر حال عده ای علاقه دارند که چشم هایشان را ببندند و یک موضوع را بدون تفکر و استدلال بپذیرند. گفتم که نتیجه گیری اش با شما!

آدم های شبیه هم

2011-12-05T12:11:00.001+03:30

با سرچ این جمله به این کنج خلوت رسیده "من نیازبه کسی دارم که تنهایی ام "، ولی میدونی خیلی وقت است هم کامنت دانی اش را بسته ام هم هیچ آدرس تماسی نگذاشته ام که هرگز نتوانیم با هم تماس بگیریم.

2011-12-05T12:07:00.001+03:30

فیس بوک را بستم، خلاص

2011-12-05T11:49:00.001+03:30

مرور خاطرات دوران کودکی

تف سر بالا

2011-12-05T11:42:00.001+03:30

احترام گذاشتن بیش از حد ظرفیتِ آدم ها، بی احترامی به خود است.

از آرزوهای واقعی

2011-12-05T10:22:00.001+03:30

کاش هم‌چون وویاجر 2 آن قدر دور از زمین بودم.

2011-12-05T10:16:00.001+03:30

به خودش نام شکافنده‌ی تاریکی ها را داده است، هرجا که نور می‌بینید خداست، اگر نور از وجود شما ساطع می‌شود بدانید خدایید.

2011-12-04T20:33:00.001+03:30

این همه فیلم رو کی ببینم

2011-12-04T20:12:00.001+03:30

خوب به هر حال می‌شه زیاد ببافی مثلاً شر و ور

2011-12-03T23:12:00.001+03:30

اسلاوی ژیژک در فیلم examined life

2011-12-03T23:10:00.001+03:30

نسکافه با شیر داغ وقتی کیک شکلاتی نباشد چه معنا می‌دهد! آقا این کافه چی های تهران دزد سر گردنه هستند بعضی هاشان، یک جایی وسط شهر شد 5-6 تومن طرف های قلهک شد 18 تومن. پول افه چسی و موزیک های ابلهانه اشان را می‌گیرند حتماً، کافه باید جایی باشد که فکرت را رها کنی نه اینکه چهار تا داف تینیجر یا ژیگول فنچ تازه به دوران رسیده بهت زل بزنند و آخر سر هم اصلاً حالت را خوش نکند.

2011-12-03T23:00:00.001+03:30

یک پیکسل از یک دریچه از یک پنجره

2011-12-03T22:56:00.001+03:30

برخورد دو تا آدم ما بین هفت میلیارد آدم

2011-12-03T22:46:00.001+03:30

آش سید مهدی در تجریش

گو فاک یورسلف فیلترچی

2011-12-03T13:16:00.001+03:30

از تو جی‌میل وبلاگ رو آپدیت می‌کنم

2011-12-03T13:14:00.001+03:30

باید این روزهای تعطیل رو بشینم کلی درس تخصصی بخونم

2011-12-02T20:26:00.001+03:30

جزئی از طبیعت زمین و کهکشانی بودن.

2011-12-02T20:20:00.001+03:30

لازمه همیشه بازنگری کنیم به افکارمون، عقل سلیم همیشه جای اشتباه و خطا را برای خودش باقی می‌گذاره.

2011-12-02T19:52:00.001+03:30

اهل توضیح دادن نیستم همچنین حوصله‌ی دروغ شنیدن!

2011-12-02T19:47:00.001+03:30

قبلاً ها مثلاً یک دهه پیش به ندرت دلقک می‌توانستی پیدا کنی، این روزها نگاه می کنم به سرتاسر مجازستان همه چیز شکل لودگی و ابلهانه ای به خودش گرفته پر از دلقک های رنگاوارنگ، حجم محتوای چرت و سوخته و وقت گیر حال آدم را به هم می‌زنه.

2011-12-02T19:43:00.003+03:30

کاش پارک‌های طهران سنجاب داشت

گیم اوور شدی

2011-12-02T19:43:00.001+03:30

فرصت بازی شما تمام شد بیلیو می.

2011-12-02T19:36:00.001+03:30

کم حوصله بودم ، کم حوصله‌تر هم شدم.

مسئله این است

2011-12-02T19:26:00.001+03:30

لِت ایت گو or گو گت اِت

2011-12-02T17:19:00.001+03:30

یک دفعه به خودت می‌آیی و می‌بینی پنجاه شصت سالت شده، به همین سرعت.

2011-12-02T16:51:00.001+03:30

یک چیزهایی نه هیچ وقت تمام می‌شوند و نه هیچ وقت شروع

2011-12-02T16:46:00.001+03:30

از پس گذر هر روز و شب یک قدم نزدیک تر به آن رهایی ابدی